'Strangers on a train' (1951) - Kristal baten isla

Erlazionatutako edukia: 'Rebecca' (1940)

Tren geltoki bat, hondoan Kapitolioa, bi gizon tren batera igotzear dira. Ez dugu euren aurpegia ikusten, soilik bere zapatak. Gizonetako bat planoan ezkerretik sartzen da, bestea eskuinetik. Indizio guztiek elkar topatuko direla iradokitzen digute. Bien arteko nahigabeko ukitu batek euren bizitza aldatuko duen elkarrizketaren hasiera izango da. Modu horretan hasten da Alfred Hitchcocken ‘Strangers on a train’ pelikula. Hasiera ezin hobea.

'Rebecca' (1940) - Last night I dreamt I went to Manderley again

 ‘Last night I dreamt I went to Manderley again…’ esaldi ospetsu horrekin hasten da ‘Rebecca’ film luzea, Alfred Hitchcockek AEBetan zuzendu zuen lehen pelikula. Suspensearen maisuarentzat ‘Rebecca’ pelikula nahiko arrunta zen, bere hitzetan geroago zuzendutako pelikulen estilotik aldenduta zegoen. Hitchcocken ustez, ‘Rebecca’ pelikulan umorea falta zen. Baliteke zuzendariaren gustukoa ez izatea, hori bai, pelikulak denboraren igarotzea primeran jasan duela ezin daiteke ukatu. ‘Rebecca’ drama psikologiko bat dela esan daiteke. Pelikulan jorratzen diren gaien artean, iraganaren pisua eta oroitzapenen garrantzia topa ditzakegu, besteak beste. Pelikula ona, atmosfera ez-eroso bat eraikitzen duena, eta sorpresaz betetakoa.