Porrota onartu, garaipena gozatu
Hego Afrikako futbol txapelketako
finalaren egun berberean ezkontza bat ospatzea baino ideia txarragorik al dago?
Dirudienez, ez. ‘La gran familia
española’ Daniel Sánchez Arévalok zuzendutako laugarren film luzea da.
Zuzendariaren aurreko pelikulak, neurri handiago ala txikiago batean, gustatzen
zaizkit. Horregatik, nahiz eta hasiera batean pelikularen jatorrizko ideiak
nire interesa piztu ez, konfiantza boto bat ematea erabaki nuen. Dudarik gabe,
merezi du. ‘La gran familia española’ komedia
dramatiko ona iruditu zait (gustuko dudan genero bat da).
‘7 brides for 7 brothers’ musikala erreferentzia gisa hartuta
(pelikula pantaila handian ikustea ez du preziorik), familia burua, Hector
Colomeren papera, familia handi bat izan nahi du, hori da bere ametsa eta
helburua. Musikalean bezala, semeen izenak biblikoak izango dira: Adan (Antonio De la Torre), Benjamin (Roberto Álamno), Caleb (Quim Gutierrez), Daniel (Miquel Fernández) eta Efrain (Patrick Collado). Bost anaiek
akats bat direla pentsatzen dute, eta ez dute aitak bizitzan izandako akatsak
errepikatu nahi.
